Technische Universität München

The Entrepreneurial University

 
W historii dopingu wyraz ten miał wiele definicji. Obecna oficjalna definicja „dopingu” pochodzi ze Światowego Kodeksu Antydopingowego i brzmi następująco:  

“Doping definiuje się jako pogwałcenie jednego lub więcej z przepisów antydopingowych, określonych w Artykułach 2.1 - 2.8 Światowego Kodeksu Antydopingowego.”            

 

Inne wcześniejsze definicje dopingu:  

  1. Doping w sporcie definiuje się jako “zażywanie przez zdrowego człowieka… jakichkolwiek substancji normalnie niewystępujących w organizmie….i/lub substancji fizjologicznych…wprowadzonych do organizmu w anormalnych, wysokich dawkach i/lub w anormalny sposób … w celu zwiększenia wydolności podczas zawodów sportowych w sposób sztuczny i nieuczciwy”
    (pierwsza definicja dopingu opracowana przez Komitet Edukacji Pozaszkolnej Rady Europy w 1963 roku)  

  2. Doping w sporcie to zażywanie zabronionych substancji będące naruszeniem zasad organizacji sportowych
    (Konferencja Europejska 1984 rok) 

  3. Doping w sporcie definiowany jest jako “podawanie sportowcom lub stosowanie przez nich farmakologicznych substancji dopingujących lub metod dopingujących”
    (Konwencja Antydopingowa Rady Europy z 16 listopada 1989) 

  4. Doping definiowany jest jako obecność w organizmie ludzkim substancji zabronionych, zgodnie z listą opublikowaną przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski i/lub międzynarodową federację sportową. Użycie takich substancji, ich obecność w próbkach moczu lub krwi, oraz użycie metod mających na celu zmianę wyników analizy moczu lub krwi jest zabronione. 
    (definicja MKOl – przed ustanowieniem WADA)
     
  5. Doping w sporcie to celowe lub nieumyślne użycie przez sportowca substancji lub metod zabronionych przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOl). FIMS wspiera zakaz dopingu, by chronić sportowców przed:
    • nieuczciwą przewagą, która może być osiągana przez sportowców, którzy zażywają zabronione substancje i metody w celu poprawienia swoich wyników,
    • możliwymi szkodliwymi efektami niepożądanymi niektórych substancji i metod dopingujących.
    Dodatkowo do etycznych i zdrowotnych konsekwencji dopingu dochodzą potencjalne skutki prawne. Rozprowadzanie różnych zabronionych substancji (np. steroidów anabolicznych), w celu innym niż medyczny, jest nielegalne w wielu krajach. Zachęcanie sportowców do zażywania takich substancji lub metod jest nieetyczne i zabronione.  
    (Oświadczenie Międzynarodowej Federacji Medycyny Sportowej – przed ustanowieniem WADA)
drucken 

www.doping-prevention.com