Technische Universität München

The Entrepreneurial University

 
Szerokie spektrum skutków ubocznych może być, z całą pewnością, przypisane zaburzeniom równowagi elektrolitowej. Tiazydy powodują niedobory sodu i wapnia, a diuretyki pętlowe niedobory potasu i wapnia. Diuretyki osmotyczne także prowadzą do niedoborów sodu. Diuretyki zatrzymujące („oszczędzające”) potas oraz antagoniści aldosteronu powodują, jak wskazuje nazwa, wzrost stężenia potasu.
Niedobory sodu wywołują silne uczucie pragnienia, które zaburza czucie smaku oraz może wyzwolić skurcze górnej części brzucha, podczas gdy niedobory potasu prowadzą do zatrzymania czynności mięśniówki jelit. Niedobór wapnia może powodować niestrawność. Wapń ma także kluczowe znaczenie w transferze impulsów elektrycznych w jelitowym układzie nerwowym (enteric nervous system, ENS). Podsumowując, stężenia sodu, potasu i wapnia są decydującymi czynnikami determinującymi rodzaj występujących efektów niepożądanych.
drucken 

www.doping-prevention.com