Technische Universität München

The Entrepreneurial University

 
Οι λειτουργίες των αρσενικών και θηλυκών αναπαραγωγικών συστημάτων ρυθμίζονται από τον άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-γονάδες. Τα τεχνητά αυξημένα επίπεδα ανδρογόνων από τη χορήγηση AAS οδηγούν σε έντονες αλλαγές σε αυτόν τον άξονα.
Στους άρρενες χρήστες AAS, παρατηρείται το κλινικό σύνδρομο του υπογοναδοτροφικού υπογοναδισμού (μειωμένη FSH και LH ορού, χαμηλή ενδογενής παραγωγή τεστοστερόνης, εξασθένιση της σπερματογένεσης και ατροφία των όρχεων). Τα AAS αναστέλλουν την έκκριση LH ενεργώντας άμεσα στον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης και παρεμποδίζοντας την έκκριση GnRH από τον υποθάλαμο. Αυτό προκαλεί στη συνέχεια μια αντίστοιχη μείωση της έκκρισης τόσο της LH όσο και της FSH. Η μείωση στην LH επιφέρει μείωση στην παραγωγή της ενδογενούς τεστοστερόνης. Η διπλή δράση της FSH και των υψηλών επιπέδων της ενδοορχικής τεστοστερόνης είναι απαραίτητη για την πλήρη ποσοτική και ποιοτική σπερματογένεση. Η στοματική ή παρεντερική χορήγηση AAS δεν αυξάνει το επίπεδο ανδρογόνων στους όρχεις σε μεγάλο βαθμό, αλλά αναστέλλει την έκκριση LH και FSH. Συνεπώς, η τελική επίδραση είναι εξασθενημένη σπερματογένεση. Η ποιότητα του σπέρματος μειώνεται και η στειρότητα που εκδηλώνεται ως ολιγοσπερμία ή αζωοσπερμία μαζί με διαταραχές στην κινητικότητα του σπέρματος και τη μορφολογία, είναι τα συχνότερα αποτελέσματα. Λόγω αυτών των μεταβολών παρατηρείται ατροφία των όρχεων στους άρρενες χρήστες AAS. Αυτή η κατάσταση είναι συνήθως αναστρέψιμη μετά από τη διακοπή της λήψης των στεροειδών αλλά μερικές αναφορές περιπτώσεων υποδεικνύουν ότι τα προβλήματα μπορούν να παραμείνουν μέχρι και 3 έτη και η αποκατάσταση δε συμβαίνει πάντα.
Οι συγκεντρώσεις ορού της οιστραδιόλης, της ανδροστενδιόνης και της DHT αυξάνονται λόγω της περιφερικής μετατροπής των AAS. Η γυναικομαστία συνδέεται με την περιφερική μετατροπή των AAS σε οιστρογόνα, λόγω των τεράστιων χορηγούμενων ποσών αρωματοποιήσιμων ανδρογόνων. Όταν διαπιστωθεί η  γυναικομαστία, τότε συχνά απαιτείται αισθητική χειρουργική για τη διόρθωση του προβλήματος. Η ενισχυμένη σεξουαλική επιθυμία, η υψηλότερη συχνότητα διαταραχών στη στύση και ο πριαπισμός αναφέρονται σε άρρενες αθλητές κατά τη διάρκεια του κύκλου χορήγησης AAS. Προς το τέλος ενός κύκλου μερικά άτομα μπορούν να βιώσουν απώλεια της σεξουαλικότητας (libido). Aναφορές περιπτώσεων δείχνουν ότι η κατάχρηση AAS μπορεί να προκαλέσει διόγκωση μέχρι και αδενοκαρκίνωμα του προστάτη. Η ανδρογενετική αλωπεκία επιταχύνεται στους άρρενες χρήστες AAS που έχουν κληρονομήσει μια σχετική προδιάθεση.  
Στις γυναίκες, η χρήση AAS μπορεί να οδηγήσει σε παρεμπόδιση της ανάπτυξης των ωοθυλακίων και της ωορρηξίας, ανωμαλίες του καταμήνιου κύκλου και στειρότητα. Οι παρατηρηθείσες εμμηνορροϊκές ανωμαλίες περιλαμβάνουν δυσμηνόρροια, ολιγομηνόρροια ή αμηνόρροια. Η ατροφία των μαστών, ο σχηματισμός ωοθηκικών κύστεων (σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών) με επαναλαμβανόμενες φλεγμονές και ατροφία της μήτρας, αναφέρονται συχνά ως επιβλαβείς επιδράσεις της χορήγησης AAS σε αθλήτριες. Η εμμηνόπαυση μπορεί επίσης να επέλθει πιο σύντομα στις γυναίκες με ιστορικό εκτεταμένης χρήσης στεροειδών. Στις γυναίκες, η κατάχρηση AAS οδηγεί σε όλες τις περιπτώσεις σε αρρενοποίηση, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό (μεγέθυνση της κλειτορίδας, βράγχος φωνής, απώλεια τριχών στην κεφαλή και υπερτρίχωση). Οι περισσότερες από αυτές τις παρενέργειες είναι μη αναστρέψιμες. Επιπλέον, οι αλλαγές στη σεξουαλικότητα, επίσης, μπορούν να παρατηρηθούν μετά από κατάχρηση στεροειδών. Η απόφαση να υποβληθεί σε αλλαγή φύλου που λήφθηκε από πρώην αθλήτρια της ανατολικής Γερμανίας, υποδεικνύει ότι η μακράς διάρκειας πρόσληψη AAS κατά τη διάρκεια της εφηβείας θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαταραχές της σεξουαλικής ταυτότητας στις γυναίκες.
Οι υπόλοιπες ενδοκρινείς επιδράσεις των αναβολικών στεροειδών περιλαμβάνουν μεταβολές στις συγκεντρώσεις ορού μερικών ορμονών, εξασθένιση της λειτουργίας του θυρεοειδή (μειωμένη T3, T4), αντίσταση στην ινσουλίνη και μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη.
drucken 

www.doping-prevention.com